Οσφυαλγία και Φυσικοθεραπεία. Τι πρέπει να γνωρίζετε.

Αν την περίοδο αυτή ταλαιπωρείστε από οσφυαλγία δεν είστε μόνοι. Στατιστικές αναφέρουν πως σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή το 25% των ανθρώπων σε μια χώρα όπως η ΗΠΑ αναφέρουν να έχουν μια κρίση οσφυαλγίας τους τελευταίους 3 μήνες. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η οσφυαλγία εμφανίζεται με ήπια μορφή και υποχωρεί από μόνη της. Για μερικούς όμως ανθρώπους η οσφυαλγία παρουσιάζει υποτροπές ή επιμένει με αποτέλεσμα να οδηγεί σε πτώση της ποιότητας ζωής ή και πρόσκαιρη ή και μακροχρόνια αναπηρία.

Περισσότερα...

Παθολογικά ευρήματα στη Μαγνητική Τομογραφία (MRI) ΑΜΣΣ σε ασυμπτωματικά άτομα.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να προσδιορίσει την ύπαρξη και τη συχνότητα παθολογικών ευρημάτων, σε μαγνητικές τομογραφίες (MRI) της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΑΜΣΣ), σε ασυμπτωματικά άτομα.

Τα νευρολογικά συμπτώματα, αλλά και τα παθολογικά ευρήματα σε μαγνητικές τομογραφίες είναι τα κλειδιά για τη διάγνωση προβλημάτων της σπονδυλικής στήλης. Για να προσδιοριστεί η σημασία των ευρημάτων των μαγνητικών τομογραφίων, πρέπει να λάβουμε υπόψη την συχνότητα και το φάσμα των δομικών ανωμαλιών, οι οποίες μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο, καμία μεγάλης κλίμακας μελέτη δεν έχει τεκμηριώσει την ύπαρξη ή όχι παθολογικών ευρημάτων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης σε μαγνητικές τομογραφίες σε ασυμπτωματικά άτομα.

Σε μαγνητικές τομογραφίες αναλύθηκαν η διάμετρος του νωτιαίου μυελού, η μεταβολή στην διάμετρο των δίσκων, η αλλαγή του σχήματός τους και η σχέση των αξόνων στην διατομή του νωτιαίου μυελού σε 1.211 υγιείς εθελοντές.

Η ηλικία των υγιών εθελοντών που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κυμάνθηκε από τα 20 έως τα 70 έτη, με περίπου 100 άτομα ανά δεκαετία, και ανά φύλο.
Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ύπαρξη και το μέγεθος της κήλης του μεσοσπονδυλίου δίσκου, η συμπίεση του νωτιαίου μυελού (SCC) και η αυξημένη ένταση σήματος (ISI) στον νωτιαίο σωλήνα.
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες παρουσίαζαν κήλες του μεσοσπονδύλιου δίσκου (87,6%), οι οποίες ήταν σημαντικά αυξημένες με την ηλικία, όσον αφορά τη συχνότητα, τη σοβαρότητα και τον αριθμό των επιπέδων. Ακόμη περισσότερο, άτομα ηλικίας 20-30 ετών είχαν κήλες δίσκων, με αντιστοιχία 73,3% και 78,0% σε άνδρες και γυναίκες.
Αντιθέτως, λίγα ασυμπτωματικά άτομα διαγνώστηκαν με συμπίεση του νωτιαίου μυελού (5,3%) ή αυξημένη ένταση σήματος στον νωτιαίο σωλήνα (2,3%). Αυτοί οι αριθμοί αυξάνονται με την ηλικία, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 50. Η συμπίεση του νωτιαίου μυελού, αφορούσε κυρίως 1 επίπεδο (58%) ή 2 επίπεδα (38%), και κατά κύριο λόγο βρισκότανε στους Α5-6 (41%) και Θ6-7 (27%).

Συμπεράσματικα, η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου παρατηρείται συχνά σε μαγνητικές τομογραφίες ασυμπτωματικών ατόμων, ακόμη και εκείνων που βρίσκονται στην ηλικία των 20-30 ετών.
Ο αριθμός των ασθενών με μικρές κήλες μεσοσπονδυλίου δίσκου αυξήθηκε από την ηλικία των 20 έως των 50 ετών.
Σε αντίθεση, η συχνότητα της ύπαρξης συμπίεσης του νωτιαίου μυελού και της αυξημένης έντασης σήματος στον νωτιαίο σωλήνα, αυξήθηκε μετά την ηλικία των 50 ετών και αυτό συνοδεύτηκε από αυξημένη πιθανότητα ύπαρξης κήλης του μεσοσπονδυλίου δίσκου.

των Nakashima H, Yukawa Y, Suda K, Yamagata M, Ueta T, Kato F.
από το Spine (Phila Pa 1976). 2015 Jan 12. PMID:25584950

πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25584950
Abnormal Magnetic Resonance Image’s Findings of the Cervical Spine in Over 1200 Asymptomatic Subjects: A Prospective Investigation

Σύγκριση φυσικοθεραπευτικής και χειρουργικής αντιμετώπισης στην αυχενική ριζοπάθεια

Στην συγκεκριμένη μελέτη έγινε προσπάθεια να διερευνηθούν οι διαφορές στην φυσιολογική λειτουργικότητα σε ασθενείς με αυχενική ριζοπάθεια, μετά από δομημένο φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα (αποτελούμενο από ειδικές ασκήσεις του αυχένα, με μια προσέγγιση γνωστική-συμπεριφορική), σε σύγκριση με την χειρουργική αυχενική αποσυμπίεση (πρόσθιας προσπέλασης), που ακολουθείται από το ίδιο δομημένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.

Δεν υπάρχουν προγενέστερες μελέτες που να έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα ενός δομημένου προγράμματος φυσικοθεραπείας ή της μετεγχειρητικής φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης μετά από χειρουργική αυχενική αποσυμπίεση, σε ασθενείς με επαληθευμένη (με μαγνητική τομογραφία) συμπίεση αυχενικών ριζών.

Στην τρέχουσα μελέτη συμπεριλήφθησαν 63 ασθενείς με αυχενική ριζοπάθεια, οι οποίοι τυχαία χωρίστηκαν σε δυο ομάδες.
Η πρώτη ακολούθησε την χειρουργική αντιμετώπιση σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία και η δεύτερη μόνο φυσικοθεραπευτική αγωγή. Στους 49 από αυτούς τους ασθενείς, ένας ανεξάρτητος εξεταστής αξιολόγησε τα λειτουργικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του εύρους της ενεργητικής κίνησης του αυχένα, την ισχύ των μυών του αυχένα και την λειτουργικότητα στο άνω άκρο που σχετίζεται με την βλάβη.
Η αξιολόγηση έγινε πριν την έναρξη της θεραπείας και σε χρονικά διαστήματα 3, 6, 12 και 24 μηνών μετά.

Στα αποτελέσματα δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δυο ομάδων, σε οποιαδήποτε από τις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν (Ρ = 0,17 έως 0,91). Και οι δύο ομάδες έδειξαν βελτίωση με την πάροδο του χρόνου στη δύναμη των μυών του αυχένα (P ≤ 0,01), στην συνολική κινητικότητα και την επιδεξιότητα άνω άκρου (P ≤ 0,03) και στην δύναμη της δεξιάς χειρολαβής (P = 0,01).

Συμπερασματικά, σε σύγκριση με ένα δομημένο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας και μόνο, η χειρουργικη αυχενική αποσυμπίεση, ακολουθούμενη από φυσικοθεραπεία, δεν οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα, στο εύρος της κίνησης του αυχένα, στην δύναμη των αυχενικών μυών ή στην λειτουργικότητα των άνω άκρων, σε ασθενείς με ριζοπάθεια.
Προτείνεται ότι ένα δομημένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας πρέπει να προηγείται της απόφασης για χειρουργική παρέμβαση, σε αυτούς τους ασθενείς, με σκοπό να μειωθεί η ανάγκη να υποβληθούν στην χειρουργική επέμβαση.

από το περιοδικό Spine (2013 Feb 15;38(4):300-7. doi: 10.1097/BRS.0b013e31826d2cbb) 

των Peolsson A, Söderlund A, Engquist M, Lind B, Löfgren H, Vavruch L, Holtz A, Winström-Christersson A, Isaksson I, Öberg B

πηγή: ResearchGate