Σας παραθέτουμε ορισμένες ενδιαφέρουσες εξαιρετικά σύγχρονες (state of the art) αντιλήψεις σχετικά με τον χρόνιο οσφυϊκό πόνο (χρόνια οσφυαλγία).

Ο οσφυϊκός πόνος αποτελεί το διαγνωστικό αίνιγμα της σύγχρονης κοινωνίας, επηρεάζοντας το 60 με 85% του πληθυσμού

Waddell G, Spine 1996

Ο χρόνιος πόνος μη ειδικής αιτιολογίας ή ιδιοπαθής πόνος αποτελεί την πλειοψηφία των περιστατικών που αντιμετωπίζονται στις κλινικές ημερήσιας φροντίδας

Krismer M, van Tulder M Best Pract Res Cl 2007

Μέχρι στιγμής οι θεραπείες που εφαρμόζουμε πλεονεκτούν ελάχιστα από την “μή θεραπεία”. Επίσης καμία παρέμβαση δε φαίνεται να πλεονεκτεί απέναντι της άλλης

Wand BM, BMC Musculoskelet Disord 2008

Δεν είναι σαφώς κατηγοριοποιημένος και τα χαρακτηριστικά του αποτελούν αντικείμενο επιστημονικών αντιπαραθέσεων

van Tulder Eur Spine J 2006

Η συνήθης χρονική κατηγοριοποίηση περιγράφει τον χρόνιο οσφυϊκό πόνο σαν τον πόνο που συνεχίζει πέραν των 3 μηνών. Ωστόσο δεν υπάρχει επιστημονική σύγκλιση γενικότερα για τη διάρκεια των συμπτωμάτων

Ehlrlich GE BullWorld Health Organ 2003

Ο φόβος της κίνησης όταν πονούμε πιστεύεται μέχρι σήμερα πως είναι ένας από τους κύριους λόγους που οδηγούμαστε σε κινητική δυσλειτουργία. Ο περιορισμός της κινητικότητας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους λόγους για την ανάπτυξη του συνδρόμου χρόνιου οσφυϊκού πόνου. Ωστόσο φαίνεται να μην είναι μόνο αυτό. —Σε μελέτη 184 ασθενής με ΧΟΠ συμπλήρωσαν μετρήσεις που αφορούσαν στην ένταση του πόνου, την ανικανότητα,την αυτεπάρκεια σε σχέση με τον πόνο και τον φόβο της κίνησης σε μια βάση 12 μηνών μετά την εδραίωση του ΧΟΠ. Δεν βρέθηκαν δεδομένα που να στηρίζουν πως οι πεποιθήσεις για τον φόβο τις κίνησης συσχετίζονται απαραίτητα με τα αποτελέσματα. —Συμπέραναν δε πως η σχετιζόμενη με τον πόνο αίσθηση αυτεπάρκειας μπορεί να αποτελεί μια σημαντικότερη μεταβλητή από τον φόβο της κίνησης στοχεύοντας στην κατανόηση του συσχετισμού του πόνου με την ανικανότητα

A Consensus approach toward the standardization of back pain definitions for use in prevalence studies. Spine , 2008

Ο χρόνιος πόνος στη μέση δύναται να προέρχεται από οργανικά και μη αίτια. Μια σημαντική κλινική οντότητα που παρατηρείται στους ανθρώπους που πονούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα είναι το φαινόμενο της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι ο εγκέφαλος υπό το καθεστώς του χρόνιου πόνου «πυροδοτεί» αισθήματα πόνου εκεί που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ή υπέρ-αντιδρά στο μέγεθος του πόνου που προέρχεται από ένα μικρής έντασης ερέθισμα. Με τη χρήση της λειτουργικής μαγνητικής ακτινογραφίας και άλλων μεθόδων (voxel-based morphometry) φάνηκε πως ο χρόνιος πόνος επηρεάζει τον εγκέφαλο τόσο σε ιστολογικό όσο και σε λειτουργικό επίπεδο. Δεν νοείται λοιπόν αποκατάσταση για την διεπιστημονική ομάδα που ασχολείται με το χρόνιο πόνο που να μην εμπεριέχει γνωσιακές-φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις με στόχο την κεντρική απευαισθητοποίηση.

L da C.M. Costa et al. / European Journal of Pain 2011

Βίντεο: It's all in the Brain?